Artikel

Als je puber koppig is

Als je puber koppig is

Wat doe je als je puber precies doet wat jij NIET wilt?

ergernissen pubers

Wat moeten we eraan doen?
Straffen of alleen mee praten.
Ze hebben een grote mond, willen niet naar school.
Komen om geld terwijl ze een baantje kunnen nemen.
Er zijn zoveel dingen om op te noemen, ik begin er maar niet aan.
Maar mijn vraag is, hoe gaan jullie heirmee om?
We hebben gestraft,telefoon en internet afgepakt.
Maar toen is ze weggelopen en heeft ze via jeugdzorg geregeld dat ze bij haar moeder kon wonen.
en daar is het nu hetzelfde.
We durven nu de anderen niet meer te straffen,omdat we bang zijn dat die ook een tegenaaval heeft.
Heeft iemand ook zo'n ervaring en hoe daarmee om te gaan?

19 Reacties

parkiet
parkiet
8 februari 2010 om 12:08
Mijn zoon is 18 maar zolang hij thuis woont, gedraagt hij zich volgens de regels die wij hanteren.
Cubaton
Cubaton
8 februari 2010 om 00:40
Wat vervelend.Ik zou duidelijk mijn grenzen aangeven.Jij bent de baas-niet zij.
mama-mo
mama-mo
6 februari 2010 om 22:11
mijn puber (nu 17) is in de afgelopen jaren ook al een paar keer verhuisd tussen haar vader en mij omdat het op het huidige adres naar mevrouw haar mening niet lekker liep. ze woont nu weer bij ons sinds ruim een jaar. afgelopen zomer heeft ze haar VMBO afgerond en was ze naar mijn mening oud genoeg voor een zomerbaantje. ze vond zelf dat ze wel wat rust verdiend had. daarop hebben we haar zakgeld (50 euro per maand) ingetrokken, dat moest ze zelf maar gaan verdienen. uiteindelijk heeft ze eieren voor haar geld gekozen en is ze bij TPG gaan werken. Dat doet ze nu naast haar MBO opleiding nog 1 dag per week. Maar wat de grote bekken en grove taal betreft, ik weet me af en toe geen raad. Ik zet haar soms, net als haar zusje van 5, voor straf op de trap! ze is in de grond een goeie meid hoor, ik ben niet alleen maar negatief over haar en ik besef ook wel dat er pubers zijn die vele malen erger zijn en doen (waaronder ikzelf als puber) maar af en toe weet ik het ook ff niet meer.
Marrie070756
Marrie070756
6 februari 2010 om 19:10
Ja het is moeilijk, als ouders wil je ze beschermen, maar je ken dat ook teveel doen, wij hadden met onze jongens duidelijke regels en die waren niet zo streng. Maar tegenwoordig moeten beide ouders veel werken, en zijn ze min of meer op zichzelf aan gewezen, dan missen ze toch wel wat denk ik en dan zoeken ze het buiten, maar dat is de tol die men betaald voor de welvaart, vroeger kon ik het doen met mijn man zijn inkomen en was ik thuis voor de kids, mijn schoondochter is gelukkig ook zo, zij past haar werktijden aan. Ik raad aan, eens als volwassenen met elkaar te praten, beschouw haar als dusdanig en pak haar met die woorden als ze weer koppig, dan ken je zeggen, je wilt toch als en wolwasssene behandeld worden, gedraag je daar dan ook na, probeer het is, ken geen kwaad, en geef haar wat meer vertrouwen. SUCCES.
boarskulp
boarskulp
6 februari 2010 om 18:08
pubers zoeken grenzen, geef die als volwassens duidelijk aan.
angel of insani...
angel of insani...
6 februari 2010 om 17:32
ik was ook een erg lastige puber, pas toen mijn ouders me wat meer loslieten trok ik wat bij. in het begin moest ik altijd vroeg thuis zijn enzo, en op het laatst was het: als we maar weten waar je bent en met wie, en als je ergens anders slaapt, laat het weten. dat heeft voor mij super gewerkt!
Rietfiek
Rietfiek
6 februari 2010 om 17:28
Pubers hebben grenzen nodig. Bovendien wil ik mijn pubers (beiden 14) beschermen. Maar als ik iets verbied, leg ik ook duidelijki uit waarom. Ik weet dat ze dingen kunnen gaan doen, zonder dat ik het weet. Daar kun je niets tegen doen, denk ik. Ook probeer ik met ze mee te groeien, want ze kunnen nu meer aan dan vorig jaar. Tot nu toe gaat het met de één goed, want die doet uit zichzelf geen rare dingen, dus die hoeven we nauwelijks iets te verbieden en met de ander, die wel duidelijk voorbij onze grenzen wil redelijk. Door praten en duidelijkheid zijn er tot nu toe geen echt rare dingen gebeurd.
Gia_Djani
Gia_Djani
6 februari 2010 om 15:21
Ik ben soms ook wel eens een lastige puber geweest. Bij de een helpt straffen wel en bij de ander niet. Bij mij was bijna alles wat ik deed een schreeuw om aandacht, omdat ik met dingen zat waar ik niet uit mezelf over durfde te praten. Dus als ik dan straf kreeg werkte dat alleen maar averechts en werd ik nog opstandiger. Dus probeer als eerste het probleem van het gedrag te achter halen, misschien gaat het wel veel dieper dan je denkt!
jacolien
jacolien
6 februari 2010 om 15:18
Straffen ben ook ook niet voor.Als er afspraken gemaakt zijn is er tegelijk ook een maar bij afgesproken, dus wordt de afspraak niet nageleefd dan weet hij de gevolgen al.Die gebeuren dan ook. Voor de rest proberen we alles zoveel mogelijk te bepraten en gelukkig werkt dat tot nu toe nog, maar hij is nog maar 14 en eigenlijk al van kleins af aan aan het puberen( grenzen op zoeken).Dus wij zijn al gewend aan 'waarom " of dat is "stom"of "heerlijk" dwars zijn.
Vickey
Vickey
6 februari 2010 om 13:55
Ik lees hier : pubers kun je niet meer straffen. Absoluut niet mee eens!! Straffen kan wel degelijk, alleen niet meer op die manier die je vroeger gebruikte. Hier is de tijd van "pamperen en nathouden" voorbij. Wanneer mijn puber zich brutaal en onredelijk gedraagt dan kan hij meteen naar zijn kamer vertrekken. Wanneer mijn woede en die van hem is afgenomen, praten we er wel over waarom het fout ging, en waar mijn grens lag op dat moment. Helpt het? Ik weet het niet, maar je hoeft in mijn ogen niet alles te accepteren. Juist niet op die leeftijd. Ze moeten weten dat er in de maatschappij niet alles geaccepteerd wordt (vakantiebaanje, ouders van vriendjes etc....) Ik denk wel dat iedere puber zijn eigen aanpak nodig heeft. Maar aanpakken en of straffen gebeurd hier wel wanneer hij over de scheef gaat.
juanita
juanita
6 februari 2010 om 12:52
Ik vroeg me af over welke leeftijd we het nu hebben. Ik zie 1 reactie van 14 jaar over drinken, roken en sex. Pfff.... Mijn zoon is van de week 14 jaar geworden. Hij zit eindelijk juist goed in zijn vel lijkt het wel. Ik heb op de basisschool al genoeg ellende gehad, maar dat komt vooral ook omdat zijn vader vroeg overleed. Nu heeft hij al een jaar een folderwijk, is vrolijk, lacht weer en maakt grapjes. Taalt nog niet naar vriendinnetjes, is vooral bezig met tennis op behoorlijk niveau en heeft een stel sportieve vrienden. De één hockeyt op hoog niveau, de ander voetbalt bij ajax. Ik duim dat dit heel lang nog zo blijft. Het is een heerlijk joch geworden en ik herken weer dat kleine jongetje van 5. Stiekum hoop ik dat hij zijn puberteit al vroeg heeft gehad. (dwars zijn, stomme moeder hebben etc) Ik denk dat contact hebben met je kind het belangrijkst is. Blijven praten!
dara
dara
6 februari 2010 om 12:44
Het is vaak beter als een ander die wat verder van het gezin afstaat met een dwarse puber praat. Van een ander nemen ze eerder wat aan dan van ouders. Die zijn ervoor om tegenaan te schoppen. Vraag een goede vriendin of vriend om een paar uur om met je puber op te trekken en om dan het een of ander te bespreken.
elly966
elly966
6 februari 2010 om 12:18
Die van mij paktte met praten gewoon de nadelen erbij. Hielp niet, had een blad voor haar hoofd, en kon niks schelen wat er werd gezegd.
anoekje
anoekje
6 februari 2010 om 12:11
hoe meer je er tegenin gaat hoe dwarser ze worden is mijn ervaring. Ik zei altijd weet je wat je zoekt het maar uit en toen was de lol eraf en deed hij wel wat van hem werd verwacht
mandoex
mandoex
6 februari 2010 om 12:09
Praten, praten, praten. Toen mijn moeder tegen me in ging, werd ik nog dwarser. Wat zijn de voor en na delen van iets? Met praten bereik je veel meer.
elly966
elly966
6 februari 2010 om 12:07
precies dezelfde situatie!
sniphuis
sniphuis
6 februari 2010 om 12:04
Wij hebben het zelfde meegemaakt met de dochter van mijn vriend.Ze is dus idd wegelopen en krijgt nu alles wat haar hartje gegeerd bij haar moeder.Die stond haar met open armen op te wachten.Ze (14 jaar) mag nu wel roken drinken en met haar vriendje naar bed.Mijn vriend ziet het voorlopig niet gebeuren dat ze nog bij ons komt.Ik zie daar ook tegenop omdat madam dan zo'n air krijgt van pff ik ben zo weer thuis en dan mag ik toch weer alles.Maar met de overige 4 kinderen doen wij nog precies zoals voor de tijd ,wel praten we veel meer over waarom we sommige regels hebben.
elly966
elly966
6 februari 2010 om 11:53
Ja,ik wet het, wij zijn ook niet perfect hoor, dat geef ik grif toe. Maar met praten bereik je soms ook niks. Ze was gewaarschuwd, zelfs meerdere malen. Als ik wilde praten was het van"wegwezen, heb geen zin in jou vandaag" Hoe reageer je dan. Dan word je boos natuurlijk,en verdrietig dat je geen contact krijgt. Jeugdzorg trok hun wenkbrauwen op, en zeiden..... Wij weten niet wat we hiermee aanmoeten. het is een koppig kind.Wat moet je dan? Ze woont nu bijna een jaar bij haar moeder, en hebben niets meer gehoord van haar...Wij hebben met haar verjaardag een kaartje gestuurd,en reacties op haar hyves.Maar geen respons
Maron1962
Maron1962
6 februari 2010 om 11:43
pubers kun je niet meer straffen. Daar bereik je het tegenovergestelde mee, ze zetten zich dan nog meer af. Praten heeft meer zin. Laat zien wat de voor en na delen zijn van datgene waar jij je bedenkingen over hebt. Wij doen het vooral erg met praten. Onze jongste puber moet soms zelf ondervinden dat haar keuze niet verstandig is. Overigens gebeurt het ook wel, dat iets waar wij tegen waren eigenlijk voor haar heel goed uitpakte. Dan zijn wij ook niet te koppig om toe te geven dat zij gelijk had. Want ja, als ouders kun je er ook wel eens naast zitten.

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!

Lees ook!

Nomineer dit artikel voor een Kudos!

   
Log in en nomineer

Gerelateerde artikelen