Crematie

Minder leuke kant van het werk

Ik werk met heel veel plezier in de thuiszorg. Ik ga iedere dag heel graag naar mijn werk de mensen zijn zo blij als ik er ben en heel dankbaar.
Het is fijn om iets goeds te doen voor de medemens of het nu een luisterend oor is of een boodschap iets in de administratie of een keer doorzuigen het geeft altijd een goed gevoel.
Tot ik vandaag bij de crematie was van een cliënt eigenlijk mag je geen band hebben met de mensen maar helaas kun je dat niet tegen gaan als je jaren iedere week bij mensen in huis bent en lief en leed hebt aangehoord doet het je stiekem heel wat als er iemand sterft.
En wat voelde ik me alleen tussen al de mensen die wel iemand kende en hun verdriet konden delen met elkaar. Toch ben ik heel blij dat ik ben geweest en mevrouw stelde het ook zeer op prijs. Ik geloof ook niet dat ik haar volgende week nog onder ogen had kunnen komen als ik niet naar de crematie van haar man was geweest.
Iedereen had het wel een beetje zien aankomen maar het zal niet meevallen voor in dit geval de vrouw die achter blijft.
Dus ik zal er weer voor haar zijn volgende week en maar extra op haar letten en zo goed en kwaad als kan haar door deze moeilijke periode heen helpen meer kan ik ook niet doen toch?

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

25 Reacties

Colchester

5 mei 2012 om 21:52

Bij mijn schoonvader vroeger kwam er ook altijd een hulp en hij zette dan koffie voor haar rond een uur of tien. Dan gingen ze samen even zitten en praten. Je hebt geen idee hoe waardevol deze kleine pauzes waren voor hem. Het lijkt mij bijna onmogelijk om helemaal geen gevoelens te hebben als je jarenlang bij iemand over de vloer komt, je bent toch niet van beton!?

berthahadji

5 mei 2012 om 19:26

Een mens voor een ander mens! Goed dat je het gedaan hebt.

Anneke2023

5 mei 2012 om 19:24

Nou ik vind het zelf wel fijn als mensen bij de thuiszorg betrokken zijn bij de mensen zelf, de mensen kijken er vaak naar uit, en dat zeg meer over jezelf als je een goede band hebt met de mensen. Je hebt je hart gevolgd en dat moet je zeker altijd doen. Mijn man zijn overgrootopa had ook een band met de thuishulp die qua leeftijd zijn dochter had kunnen zijn en zij had ook een dochter en en 3 kleinkinderen dus hij had er gelijk een hele familie bij. Het was afgekeurd door de thuiszorg zelf maar mijn man is toen naar de thuiszorg geweest en gezegd dat zijn opa het zelf moest weten. Nou zijn opa heeft van de mensen genoten tot de laatste dag

Karen9919

5 mei 2012 om 17:05

Ik werk in een verpleeghuis als er een bewoner komt te overlijden gaan er altijd twee personeelsleden naar begrafenis/ crematie

antwa

5 mei 2012 om 16:37

Groot gelijk dat ej gegaan bent. Ik heb ook in d ethuiszorg gewerkt en ben altijd gegaan.Zelfs nu ik in een verpleeghuis werk ben ik afgelopen naar de begrafenis geweest van een oud-client. En dat geeft me een goed gevoel je deelt vaak lief en leed met de mensen en zelf kan je het dan ook afsluiten.

saskiajvg

5 mei 2012 om 14:50

Dank je wel allemaal voor de lieve reacties doet me erg goed!

P.C.2811

5 mei 2012 om 14:42

Niks beters dan het volgen van je hart. Je was er voor je 'cliënte' en dat was genoeg. Goed gedaan.

AliceOlivier

5 mei 2012 om 14:11

dit zijn de moeilijke kanten van het werk, het is erg gewaardeerd dat je naar de crematie bent geweest.

hillanna

5 mei 2012 om 12:19

Ik heb ook in de thuiszorg gewerkt en ook ik heb een paar maal hetzelfde meegemaakt als jij. Jezelf 'verloren' voelen in een groep mensen die jij eigenlijk niet kent. Maar jij kwam voor je client en ook een stukje persoonlijk afscheid nemen. Natuurlijk stelt je client het zeer op prijs dat jij er was. Nu kun je haar de komende periode ondersteunen door o.a. haar verhaal aan te horen en omdat jij er zelf bij bent geweest kun je samen met haar die ervaring delen. Dat is zeer belangrijk. Ik hoop dat jij nog vele jaren met veel plezier in de thuiszorg zal werken.

estherc

5 mei 2012 om 10:52

Lijkt me een van de moeilijkste onderdelen van je werk.

Boswaus

5 mei 2012 om 10:52

Je werkt met mensen..natuurlijk krijg je daar een band mee

biancask

5 mei 2012 om 10:01

als je werkt met mensen dan kan je niet je gevoel uitzetten. Zolang je professioneel hiermee omgaat is er niets aan de hand. Het is zwaar werk wat je doet en het is belangrijk dat je er over praat. naar de crematie gaan is belangrik voor die mevrouw en voor jezelf.

magda bisschero...

5 mei 2012 om 10:00

ik doe ongeveer hetzelfde werk en merk dat een simpel luisterend oor de mensen goed doet, veel mensen zijn eenzaam

Reinie .

5 mei 2012 om 09:57

Goed dat je dit werk doet. Om dan van iemand afscheid moet nemen waar je zo lang voor gezorgt hebt dat zal niet makkelijk zijn Sterkte

Riëtte6282

5 mei 2012 om 09:43

Inderdaad. Je kunt niet meer doen dan je best. Ik zou er alleen voor waken dat je niet gaat betuttelen.

coco159

5 mei 2012 om 08:50

heel veel sterkte

Ellis4283

5 mei 2012 om 00:21

Rouwen om een cliënt, klant, account waar je ook mee te maken heb in welk beroep dan ook mag. Jij moet ook een verlies verwerken. Je wilt je respect tonen, je waardering uiten voor wat diegene voor jou heeft betekent. Iedereen die jij op je pad tegenkomt helpt jou persoon te vormen. Wanneer het wegvalt, valt ook een deel van jou geschiedenis weg.

doblin

4 mei 2012 om 22:56

Ik snap volledig wat je bedoeld je maakt na lange tijd deel uit van de familie van je client . Ik zeg volg je hart dan doe je het goed, zo kan je blijven werken in de zorg . Bedankt voor je verhaal "een collega".

lies80

4 mei 2012 om 22:39

Superlief dat je dit hebt gedaan! Veel sterkte gewenst en...ga zo door!

sweatest7

4 mei 2012 om 22:24

de zorg is ook geen baan....het is een roepingh! en jij bent goed in wat je doet! kanjer....

Elionora6775

4 mei 2012 om 22:20

Wat ben jij een lieverd zeg....mijn dochter werkt ook in de thuis-zorg,en trekt zich óók veel dingen aan van de vooral oudere/demente mensen.Ik neem m'n petje voor jullie af hoor!!

-Mac-

4 mei 2012 om 22:14

Heel mooi verhaal. wat goed van je dat je naar de crematie bent geweest. Ik vind juist dat, dat wel heel erg bij je vak hoort. Jij gaat weer naar jou cliënt toe die alleen achter blijft. Naar de crematie gaan dat is nou net de betrokkenheid waar we zo op zitten te wachten in deze onpersoonlijke tijd. Een hele dikke pluim en heel veel sterkte ook voor jou toe gewenst. Jij hebt ook iemand verloren.

Alicia2905

4 mei 2012 om 21:50

Heel veel sterkte

lvt

4 mei 2012 om 21:31

Wat een aangrijpend verhaal. Ik werk zelf ook in de zorg en het is heel herkenbaar. Als je, zoals jij, het werk met je hart doet mag je ook naar een crematie van een cliënt, vind ik. Ik wens jou ook veel sterkte met het verwerken van het verlies.

saskiajvg

4 mei 2012 om 21:51

Dank je wel hoor! Het voelt gewoon zo raar in de ogen van sommige mensen ben je eigenlijk niets van je cliënten nu weet ik zelf wel dat ik voor de cliënten heel veel beteken maar op dat moment daar in de aula voelde ik me zo alleen met mijn verdriet fijn dat er mensen zijn die dit toch snappen dat een cliënt niet zomaar een cliënt is maar een mens waar ook mensen zoals ik wel degelijk veel om geven.

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!