Artikel

Ik mis je, kon ik maar bij je zijn.

Tante ik mis je, als je dit mee kan lezen, ik hoop dat ik je gauw zie!

Mijn verhaal.

Inleiding:
Ik was 9 jaar, kwam net thuis en zeg mijn ouders huilend aan de tafel zitten met een telefoon in de hand, onze buurvrouw was er ook bij, en ik vroeg steeds wat er aan de hand was, maar ik kreeg maar geen antwoord.
Ik begon er zelf ook van te huilen, en hoorde toen dat mijn tante er niet meer was, ook al was ik pas 9 jaar, dat gevoel wat je opeens krijgt is precies hetzelfde als dat je 15 bent, je bent helemaal over de rooie.

Het verhaal:
Mijn tante was zwanger van haar 2e kind, we hopen dat het goed gaat, want de eerste zwangerschap ging niet zo goed.
Al gauw moest mijn tante naar het ziekenhuis, daar lag ze dan, zonder gevoelens, want ze had iets gehad die al haar gevoelens tegenhouden, dus van pijn hebben tot liefde.
Wij kwamen af en toe langs en brachten wel wat mee, maar je kon niet zien dat ze er gelukkig van werd. Ik wist toen niet precies wat er allemaal speelde in die ziekenkamer, maar toen we thuis kwamen hoorde ik mijn ouders wel is daar over praten.
Het kwam al erg dichtbij, de bevalling.
Nog maar 10 dagen en ze was uitgerekend, het leek ook erg goed te gaan, ze had dan wel zware medicijnen, maar leek er goed uit te zien.
Er werd een jongen geboren: Luuk, mijn neefje.
Mijn tante moest met Luuk nog een aantal dagen in het ziekenhuis blijven liggen. Op een dag gaat mijn oom vroeg bij mijn tante op bezoek ( zijn vrouw). Hij kwam het ziekenhuis in, en liep richting de kamer van zijn vrouw. MAAR ZE WAS WEG EN WAT MOEST ER ALLEMAAL IN HEM OM ZIJN GEGAAN, DUS HIJ OVERAL ZOEKEN EN AAN IEDEREEN VRAGEN, MAAR UITEINDELIJK IS DIE ZELFS NAAR HET TREINSPOOR GEREDEN EN DAAR WERD OMGEROEPEN: DE TREIN VAN GOUDA HEEFT VERTRAGING. Toen wist die het en werden wij gebeld. Toen was de hele familie in 1 grote shock. Elke keer weer als jij een trein zag gaan, of iemand een grap hoorde maken over zelfmoord. Mijn handen barsten, ik moest mezelf inhouden. Gelukkig heb ik vrienden die mij respecteren en weten dat ze daar niet over moeten beginnen.

Slot:
Mijn oom is nu gelukkig met zijn 2e vrouw, een hele goed schooljuffrouw, iedereen is hier erg blij mee en hij heeft hiermee zijn 3e kind: een meisje: Mijn lieve nichtje Lisanne!

Voor de wantrouwende mensen dit is mijn levensverhaal, ik ben nu 15 en mis er nog steeds !

TANTE IK MIS JE !

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

20 Reacties

-Mac-

26 april 2012 om 09:46

Heel veel sterkte. Goed van je dat je dit toevertrouwd aan zoveel lezers van Yunomi.

..Marlon..

26 april 2012 om 09:23

Ik had een vriendin dit een aantal jaren geleden ook heeft gedaan (getrouwd en 'n kindje van 2). Tis haar keuze geweest. Er zijn vragen die nooit beantwoord zullen worden en dat heb ik geaccepteerd.

Mathijs3245

26 april 2012 om 08:00

Bedankt voor jullie begrip en medeleven allemaal.

kopstubber

25 april 2012 om 22:32

Het is allemaal erg verschrikkelijk wat er is gebeurd. En als jij dan als 9-jarig kind niet voldoende hulp hebt gehad om deze verschikkelijke gebeurtenis te verwerken is het te begrijpen dat je het nog steeds niet verwerkt hebt! Maar nu als 15-jarige kan je naar de gebeurtenis op een andere manier kijken dan toen als 9-jarige. Je tante én oom zijn destijds een risico volle zwangerschap begonnen. Ze wisten(waarschijnlijk)van de 1e zwangerschaps-ervaring dat ook deze zwangerschap waarschijnlijk moeilijk zou verlopen. Zij hebben de gok genomen. Door de medicijnen wist je tante niet goed wat ze deed. Maar daar had de verpleging beter op moeten letten. En jou ouders hadden ondanks hun eigen verdriet meer oog moeten hebben voor een goede verwerking van jou verdriet. Je helpt niemand er mee om zo verdrietig te zijn. Je tante niet, je neefje/nichtje niet en vooral je zelf niet. Ik wens je veel hulp bij een goede verwerking van je verdriet.

bianca8476

25 april 2012 om 21:30

Ik hoop dat je paranormaal bent en dat je daarmee bedoel dat je je tante gauw zal zien,anders moet je idd hulp zoeken want na 6 jaar moet je het toch wel een plaatsje gaan geven!

marjo4956

25 april 2012 om 21:11

pfffffffffff vreselijk ......sterkte

wilma6976

25 april 2012 om 21:05

Goh, wat een verhaal, maar ja ook ik maak mij toch wel zorgen om die 1ste zin! Ga alsjeblieft hulp zoeken want dit kan je niet alleen!!, heel vell sterkte!!!

zedna

25 april 2012 om 20:38

Van je eerste zin schrik ik een beetje na het lezen van de rest van je verhaal, ik begrijp dat je je tante heel veel mist, Maar ik hoop niet dat jouw tijd al gekomen is, misschin toch beter om dan hulp te zoeken, wens je heel veel sterkte en verdrietig zijn mag altijd

Flower251

25 april 2012 om 20:37

sterkte

judith2066

25 april 2012 om 20:26

Heel veel kracht toegewenst

sylviabijl

25 april 2012 om 20:22

Heel veel sterkte en een dikke knuffel van mij.

polly52

25 april 2012 om 20:13

sterkte ermee.

eliseh55

25 april 2012 om 20:07

Heel veel sterkte met dit verlies. Wat Renate zegt dat ze zich zorgen om je maakt vanwege de eerste zin, daar sluit ik me helemaal bij aan. Zoek desnoods hulp bij professionele mensen mocht je het niet alleen kunnen verwerken. Succes en hou de moed erin.

nouska1288

25 april 2012 om 20:00

sterkte heb er geen woorden voor... heel veel sterkte

lovelife

25 april 2012 om 19:56

succes met het verwerken van je verlies Mathijs

christina41

25 april 2012 om 19:38

ik weet niet zo goed wat ik hier op moet zeggen ze was gelukkig had twee lieve kinderen en een lieve man (denk ik)en dan gooit zij zich voor de trrein,nou dan is volgens mij levens moe geweest ze laat wel een man met twee kinderen achter de ene een baby. kan het niet bevatten sorry

lovelife

25 april 2012 om 19:55

wat mensen tot zulke daden aanzet, zal ook nooit iemand begrijpen

Essie24668

25 april 2012 om 19:23

Oo jeetje zeg. Wat erg dit!!! Heel erg veel sterkte hoor.

Renate6687

25 april 2012 om 19:23

Mathijs, dit is een ingrijpend verhaal wat je hebt meegemaakt. Je kunt iemand zo verschrikkelijk missen dat het nog lang pijn doet. Alleen ik maak me wel een beetje zorgen om jou gezien je eerste zin. Ik hoop niet dat dit een verborgen boodschap is. Het is goed om hierover te (blijven) praten met bijvoorbeeld je ouders of je oom. En verder: Kop op! Blijf positief! En ik hoop niet dat je je tante gauw ziet. Sterkte!

Trijnie221735XY

25 april 2012 om 19:01

Och meissie, wat verschrikkelijk. Ik heb het van dichtbij ook meegemaakt en weet wat je voelt. Ik ben blij dat jouw oom toch nog gelukkig is geworden ondanks alles, maar vergeten doe je dit nooit. Carpe diem, pluk de dag, is mijn motto.

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!