Artikel

Mantelzorgers

Mantelzorgers

Het is een term die je steeds vaker hoort: mantelzorgers. Maar wat zijn dat nou eigenlijk? En wat doen die mensen nou precies? Yunomi wilde wel eens praten met twee vrouwelijke mantelzorgers. Je leest hier hun verhalen!

Wat is een mantelzorger?

Als je de zorg op je neemt voor een familielid, een buur of een vriend, dan ben je de mantelzorger van die persoon. Het gaat om langdurige verzorging van die persoon, en als mantelzorger, krijg je niet betaald voor die zorg. In Nederland zijn ruim 1 miljoen mensen mantelzorger. Dat wil zeggen dat zij meer dan 8 uur per week, in een periode van 3 maanden of langer, een naaste verzorgen.

Meer dan zorgtaken alleen

Marjan (48) is getrouwd en heeft 2 grote dochters. Ze heeft een baan als secretaresse. Marjans moeder had zorg nodig, en die zorg nam Marjan op zich. "Mijn vader overleed 4 jaar geleden, toen kwamen we er achter dat mijn moeder al flink aan het dementeren was. In het begin belde ze me dagelijks op, maar er kwamen steeds meer taken bij. Op een gegeven moment vertrokken we elk vrij uur naar mijn moeder. Soms ik alleen, soms met ons hele gezin. Ik verzorgde haar, ik kookte voor haar, ik voerde haar, ik deed eigenlijk alles. Als ik niet bij haar was, dan dacht ik aan haar. Gelukkig stonden zowel mijn gezin als mijn werkgever achter me. Maar toch voelde het alsof ik nooit alles goed kon doen. Was ik op mijn werk, dan dacht ik aan mijn moeder. Was ik bij mijn moeder, dan dacht ik aan wat ik vergeten was op mijn werk, of aan de momenten die ik miste met mijn kinderen. Mijn moeder is inmiddels overleden, en het was een vreselijk zware tijd, maar toch ben ik blij dat ik voor mijn moeder heb kunnen zorgen!"

Goed voor jezelf zorgen

Anita (42) is gescheiden en heeft 3 puberdochters. Ze was fulltime docente, maar ging parttime werken om voor haar vader te kunnen zorgen. "Als ik opsta, dan denk ik eerst aan mijn vader. Wat voor bui zal hij vandaag hebben? In onze jeugd ging mijn moeder bij hem weg daarna raakte hij in een depressie. Hij stortte volledig in. Er was niets meer over van de stoere man die ik kende uit mijn jeugd. Hij heeft altijd geweldig voor ons gezorgd, ook toen mijn moeder weg ging. Daarom voelde ik sterk de behoefte om voor hem te zorgen. Ik ging minder werken en nam mijn vader in huis. Natuurlijk overlegde ik dit met mijn dochters, maar ook zij zorgen graag voor hun opa. Nu hij zo dichtbij is, moet ik er wel op letten dat ik mijn grenzen goed bewaak. Ik kan namelijk alleen goed voor mijn vader zorgen, als ik ook goed voor mezelf zorg!"

Ken of ben jij een mantelzorger? Hoe ga jij om met alles wat er bij die zorg komt kijken?

 

20 Reacties

annee
annee
15 December 2012 om 22:23
Ik ben ruim 10 jaar mantelzorger geweest van mijn moeder. Daarnaast runde ik een gezin met 4 jonge kinderen en een baan. Mijn man deed niet veel in het huishouden en zijn familie vond dat we wel eens iets voor hun konden doen. Totdat de vader van mijn schoonzusje ziek werd en zij mantelzorger werd... wat ze zeer zwaar vond samen met haar 3 broers. mijn schoonmoeder werd ziek en eigenlijk wilde de broers en suzzen van mijn man dat wij mee zouden helpen... maar ik heb genoeg aan mijn moeder die ik alleen verzorg.. Nu zit ze 2 jaar in een verpleeghuis.. en was ik haar kleding nog elke dag.
Andevi
Andevi
25 november 2012 om 23:02
Ik ben een mantelzorger voor mijn zoon van 6, die autistisch is. Vanaf zijn 3. Toen kreeg hij diagnose. Alles moest veranderen in ons leven: ik bleef thuis om voor hem en zijn broertje te zorgen, therapie te doen, van ene arts naar een andere, voor een juiste school voor hem te vechten. Ik was zijn eerste therapeut. Nu heeft hij een school, wij werken ook met stichting MEE, hij is 6 dus valt onder activiteiten van VTV, maar ik mag nog steeds niet gaan zelfs parttime werken. Dus ik heb geen inkomsten, gelukkig mijn man heeft nog een baan. Mijn zoon functioneert best hoog, maar helemaal zelfstandig is hij niet en blijkbaar zou nooi kunnen worden.
madelieverd
madelieverd
25 november 2012 om 23:14

Krijgen jullie voor jullie zoon dan geen PGB?

Yvonne508
Yvonne508
25 augustus 2012 om 01:02
Ik ben mantelzorger voor mijn man. Hij heeft de ziekte van Alzheimer. Het lastige daaraan is dat de zorg 24 uur per dag doorgaat. Natuurlijk heb ik dat heel graag voor hem over en zou niet anders willen dan voor hem zorgen. Hoewel hij soms erg verdrietig is om wat hij niet meer kan, zitten er ook erg mooie kanten aan. We genieten meer van alle mooie dingen die er zijn en van elkaar. We praten veel samen en zijn erg naar elkaar toegegroeid. Ik realiseer me natuurlijk wel dat ook dit minder wordt, maar daar denk ik liever nog niet teveel aan. Sinds kort ben ik gestopt met werken om me helemaal aan de zorg voor hem te kunnen wijden. Het is wel heel wat anders als het je man is, dan je vader of moeder. Je stelt je je laatste levensfase toch heel anders voor. Maar we gaan er samen voor.
madelieverd
madelieverd
25 november 2012 om 23:16

Dat is dan wel fijn, dat jij ophouden kan met werken, financiëel gezien.

Sandra2772
Sandra2772
25 augustus 2012 om 00:00
Ik ben mantelzorger voor mijn zoon die nu bijna 16jaar is.Vanaf zijn geboorte heeft hij hulp nodig. Zelf vind ik een raar idee, je zorgd toch altijd voor je kinderen? Daarnaast ben ik het voor de buren aan weers kanten, deze echtparen zijn in de 80. Best pittig maar fijn om te doen.
madelieverd
madelieverd
25 november 2012 om 23:17

Ja, eigenlijk is dat idd vreemd, mantelzorger voor jouw kind, terwijl het normaal is dat ouders voor hun kinderen zorgen. Dan ben ik ook mantelzorger geweest voor mijn ( nu volwassen ) kinderen. Zoon met ADHD en een zoon met ADD PDD NOS.

Joke 1943
Joke 1943
1 augustus 2012 om 23:03
Ik heb een vriend die mantelzorger is, het is niet makkelijk.
pimmetje
pimmetje
27 juli 2012 om 12:50
mijn man is mijn mantelzorger. ik kan zelf mijn huishouden niet doen ,ik kan mij zelf niet wassen. dat doet de mantelzorger. dan heb je geen verpleegster nodig.
ICE T
ICE T
26 juli 2012 om 20:13
Ik weet ervan mee te praten, mantelzorg is vaak heel zwaar. Gelukkig is de matelzorgvereniging die ervoor zorgt dat ja iets ontlast wordt.
madelieverd
madelieverd
26 juli 2012 om 10:48
Toen mijn moeder nog thuis woonde en ze twee maal pw hh hulp had, waren mijn zus en zwager, hun oudste dochter en ik, mantelzorgers. Zeer zwaar, want moeder was al aan het dementeren, maar had ook andere psychische aandoeningen, zoals borderline en anorexia. Ze wilde niet verhuizen. Maar de oplossing kwam zo maar aangewaaid....ze viel, kon toen ff niets meer, naar het ziekenhuis, bleek ook dat ze zwaar ondervoedt was. Ja, dat wisten we! Maar moesten we haar het eten dan in de strot duwen? Meestal aten we met haar, maar wat wij niet wisten, dat ze verslaafd was aan laxeermiddelen en die goed had verstopt! Als ze dan gegeten had, nam ze een hand vol van die pillen! Van het ziekenhuis, ging ze naar een verpleegafdeling van een bejaardentehuis, maar zat binnen 6 weken achter de gesloten deuren van een verpleegtehuis.
madelieverd
madelieverd
26 juli 2012 om 10:53

Maar mijn zus, wager en ik, zijn nog steeds mantelzorger. In de gaten houden, of het wel goed gaat met de verzorging in het verpleegtehuis. Er boven op zitten, dat alles gaat, zoals het moet, zoals is afgesproken. Heel wat gesprekken en mailcontact gehad, sinds ze daar woont, sinds voorjaar 2009. Ik ga minstens één keer pw er naar toe en m`n zus en zwager ook. Meestal bel ik in de avond hoe het die dag is gegaan. Want ze is erg agressief en dépressief. Zo erg dat ze zich zelf verwondt en mede bewoners, bezoek en personeel aanvalt. Ik ben haar wettelijk vertegenwoordiger, dus alles gaat via mij. Ook doe ik haar bankzaken en financiën.

tineke5728
tineke5728
6 December 2012 om 22:40

het nare is dat je altijd er boven op moet zitten, soms sta je al klaar in de vechthouding, terwijl je alleen maar het beste wil voor je ouders omdat zij zich zelf niet meer kunnen verweren. Sterkte, wens je alle goeds ook voor je moeder, Tineke

Nalolover
Nalolover
26 juli 2012 om 09:46
mijn man heeft vorig jaar voor mij en mijn zoontje moeten zorgen, omdat ik bekkeninstabiliteit had en ik 100% rust moest houden. Fulltime werken en het hele huishouden doen, hij was kapot na de bevalling... Groot respect voor hem dat hij dat heeft kunnen doen!
madelieverd
madelieverd
25 november 2012 om 23:20

Terwijl er tich vrouwen een full time baan hebben, voor man, kinderen en het huishouden zorgen. Dat is dan wél normaal. Maar andersom is er respect voor een man, als hij full time werkt, zijn vrouw, kinderen en huishouden moet verzorgen.....

MARIANNE-S
MARIANNE-S
26 juli 2012 om 09:36
Ik was mantelzorger voor mijn inmiddels overleden Moeder. En nu ik erop terug kijk herken ik mij heel erg in de woorden van Marjan.'Ik had het gevoel het nooit goed te doen, was ik op mijn werk dan dacht ik aan mijn Moeder en andersom'.Dat gevoel heb ik ook heel sterk er altijd mee bezig zijn en toch een gevoel van te kort schieten op alle fronten.
ikbenik
ikbenik
26 juli 2012 om 09:11
Ik heb de laatste twee jaar van mijn moeder haar leven intensief voor haar mogen zorgen, waarvan het laatste jaar ik ook vier nachten ben blijven slapen. Mijn zusje deed er drie. Nu zorg ik nog voor mijn vader. Kook elke dag voor hem. Mijn moeder is 1 julie overleden. Ook haar laatste verzorging hebben we mogen doen. Liefde geeft de kracht!
Yvonne11051966
Yvonne11051966
26 juli 2012 om 08:37
Ik heb ruim 20 jaar mantelzorg gedaan voor de peetoom (aleenstaand) van mijn man. Het begon allemaal heel geleidelijk aan met het wassen van zijn kleding en door de jaren heen kwamen daar steeds meer zorgtaken bij. Omdat het allemaal heel geleidelijk aan ging, had ik het niet zo in de gaten dat ik er op het laatst heel veel tijd in stak, samen met mijn man. Met heel veel liefde hebben we voor hem gezorgd tot aan zijn sterfdag, nu 1 jaar geleden. Af en toe was het echt hollen en vliegen maar dat hebben we graag voor hem gedaan. Omdat hij zo'n deel van ons leven uitmaakte, kwam na zijn overlijden een groot gat van gemis, maar alle herinneringen aan hem maken he tallemaal weer goed.
Sanne93
Sanne93
26 juli 2012 om 08:16
Mijn moeder is mantelzorger voor mijn opa van 93. Dat is best zwaar maar ze doet het met liefde. Wanneer mijn ouders op vakantie zijn (dat hebben ze dan echt wel nodig!) dan nemen mijn man en ik vrij en nemen de zorg voor mijn opa over. Het is een geweldig lieve en humoristische man dus beslist geen straf... En mijn moeder kan opladen voor na de vakantie.
Jada♥
Jada♥
26 juli 2012 om 08:03
Ik ben een mantelzorger! Hoe ik met die zorg om ga? De ene keer is het makkelijk en soms zo zwaar en moeilijk..maar liefde voor mijn moeder is mijn drijfveer!

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!

Lees ook!

Nomineer dit artikel voor een Kudos!

   
Log in en nomineer

Gerelateerde artikelen