Artikel

Verlegen moeder...

Sta jij ook wel eens op het schoolplein om je kind op te halen en zie je dan alle ouders met elkaar kletsen? Hoe meng je je daartussen als je verlegen bent... Weet jij het?

Waar begin ik?

Ik ben een moeder van twee kinderen waarvan er één op school zit. Ik haal mijn zoon altijd op de woensdag- en vrijdagmiddag op van school. Eenmaal op school krijg ik vaak het gevoel dat ik zoveel mis omdat ik niet de tijd heb om op school te helpen of in een oudercommissie te zitten of iets dergelijks. Ouders praten natuurlijk veel onderling met elkaar, alleen ben ik te verlegen om me daarin te mengen. Hoe krijg ik dit toch gedaan?

Gewoon doen, zul je waarschijnlijk denken, maar geloof me: ik probeer het echt. Het is moeilijk voor mij. Ik denk ook dat dat komt omdat ik een jonge moeder ben en veel ouders dat toch een beetje afkeuren. Maar misschien is dat alleen maar mijn gevoel...

Iemand suggesties om mij over mijn verlegenheid te helpen?

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

752 Reacties

bertje81

17 april 2012 om 21:45

ik heb precies hetzelfde!

ingridh

17 april 2012 om 21:46

Komt vanzelf goed. Zodra jouw kind een vriendje of vriendinnetje vindt kom je vanzelf in contact met anderen. Wil je hier niet op wachten begin dan gewoon een neutraal gesprekje met een andere moeder en dan merk je snel genoeg of je de juiste aangesproken hebt. Succes!

sonja9796

17 april 2012 om 21:50

Het ligt niet altijd aan jezelf hoor bij ons op school gebeurt dit ook heel veel ik ben zelf helemaal niet verlegen op dat gebied maar het zijn vaak dezelfde mensen die met elkaar staan te praten en daar kom je gewoon niet tussen succes ermee maar twijfel niet aan jezelf

ruwhaartje

17 april 2012 om 21:50

Kijk zelf ook altijd eerst even de kat uit de boom.

shirley3529

17 april 2012 om 21:53

speelt je kindje nog niet met andere moeders anders heb je dan gelijk aanspraak

vergeetmenietje

17 april 2012 om 21:54

ik herken het

Niagara

17 april 2012 om 21:57

Als je met de juf goed contact hebt kun je op school in de klas helpen en leer je de andere moeders kennen. Al is het maar als pluismoeder. Kost je hooguit een kwartiertje en dan hoor je gelijk al bij een groepje.

gijsje1976

17 april 2012 om 21:59

er zijn vast meer moeders zoals jij bij je kindje in de klas. kijk eens goed rond als je weer op het schoolplein staat

laronski

17 april 2012 om 21:59

Ik was net geen 20 toen mijn zoon geboren was. Het is niet zo makkelijk tegenwoordig, maar ik zou wachten totdat je kind ''vriendjes'' maakt en vraagt of hij daar of de ander bij jou mag spelen. Zo maak je wel gelijk contact met andere ouders.

Sabrina1989

17 april 2012 om 22:01

Zodra je kindje een vriendje of vriendinnetje heeft gaat zoiets vaak ook al snel. En als je het echt moeilijk vind om een praatje te maken, wacht dan gewoon af. Als je open en vrolijk op het plein staat (dus niet chagrijnig kijken en met je armen over elkaar bij school staan haha) komt er misschien wel iemand naar jou toe. succes, groetjes

Lein39

17 april 2012 om 22:03

Wordt, voor zover mogelijk actief op school. Meld je aan als "rij-moeder" bij activiteiten bv. En echt, het komt vanzelf, als je kind wat ouder is en gaat spelen met vriendjes. Als je hem gaat halen of als het vriendje gehaald wordt spreek je een ouder, en daarna is het makkelijker om op het plein elkaar aan te spreken. Succes en geniet van deze nieuwe fase in het moederschap!

Debby6679

17 april 2012 om 22:06

Ik kan me er niet in verplaatsen. Het lijkt me inderdaad heel vervelend als je je zo voelt. Ik geloof niet dat het met jong of oud te maken heeft. Het gaat gewoon om een beetje aanspraak ! Zelf heb ik weinig problemen daarmee, ook doordat ik me wel met schoolse activiteiten bezig houdt. Dat scheelt in mijn geval wel. Ik mag hopen dat het in de toekomst beter zal gaan, hou vol. Het is wel zo fijn als je een beetje leuk kunt kletsen en een beetje kinderwijsheid uitwisselen. Groetjes Debby

Wendy3197

17 april 2012 om 22:09

lijkt me lastig, ik lees even mee, mijn zoontje gaat nog niet naar school maar ik ben zelf ook zo verlegen....

Kwek Kwek

17 april 2012 om 22:18

Denk niet voor een ander; je kunt echt niet weten wat er in het hoofd van een ander omgaat! Probeer lekker jezelf te zijn; als ik de kans had gehad was ik ook een jonge moeder geweest maar ik ben dus een "oude" moeder. Als je kinderen te spelen krijgt loopt het contact vanzelf makkelijker.

besa

17 april 2012 om 22:26

Geef het de tijd en blijf altijd vertrouwen in jezelf.

aanBianca

17 april 2012 om 22:27

Ook ik ben niet haantje de voorste.En heb het moeten leren.Wat vooral belangrijk is,denk ik, is gewoon met rechte schouders het plein oplopen en in iedergeval goede middag zeggen. Meestal zijn het oppervlakkige gesprekken omdat toch opeens de kinderen buiten komen,dus in de gesprekken zal je niet echt iets missen.maar als je al in elkaar staat,stopt dat ook andere jou aan te spreken...Simpel openen is al bij een ouder uit de klas:wat voor gezelligs zullen ze vandaag gedaan hebben...

spikey

17 april 2012 om 22:32

borst vooruit en laat ze denken wat ze willen denken. Als jij een gesprek wil houden met iemand, gewoon doen. Als je iets heel graag wilt lukt het je van zelf. Het leven bestaat uit vallen en opstaan. Stel dat ze niet op je reageren blijf er boven staan, dan zijn ze jou praatje heel niet waard! geloof me 9 van de 10 mensen vinden het juist leuk dat je spontaan iets zegt. suc6

loes7546

17 april 2012 om 22:47

Ik hoefde juist niet bij dat groepje moeders te horen dat altijd stond te roddelen, ben eens een keer na een half uur er weer langsgekomen, stonden ze er nog. Heb niks met die mensen die over iedereen die ze niet kennen een oordeel hebben... Niks voor mij dat kliekje roddelaars. Er zijn vast genoeg wel leuke moeders :)

lia8667

17 april 2012 om 22:50

het is helemaal niet erg om een jonge moeder te zijn.Ik begrijp je best wel, ik ben ook niet iemand die er zomaar opaf gaat. Probeer een praatje te maken, maar stel jezelf niet te hoge eisen en wees blij met iets kleins wat gelukt is. Zeg tegen jezelf"Ik mag er zijn zoals ik ben"

lia8667

17 april 2012 om 22:50

Anita88

17 april 2012 om 22:51

Misschien over het weer beginnen? Over koetjes en kalfjes? Ik weet dat het lastig is.. Maar het komt vanzelf. Heb vertrouwen in jezelf! :)

gwen7944

17 april 2012 om 22:55

iedereen zegt dat je het moet doen....maar mss zijn het wel niet jouw soort mensen want ben je altijd verlegen of alleen op het plein...

gwen7944

17 april 2012 om 22:55

iedereen zegt dat je het moet doen....maar mss zijn het wel niet jouw soort mensen want ben je altijd verlegen of alleen op het plein...

gwen7944

17 april 2012 om 22:55

iedereen zegt dat je het moet doen....maar mss zijn het wel niet jouw soort mensen want ben je altijd verlegen of alleen op het plein...

gwen7944

17 april 2012 om 22:55

iedereen zegt dat je het moet doen....maar mss zijn het wel niet jouw soort mensen want ben je altijd verlegen of alleen op het plein...

faye76

17 april 2012 om 22:59

Ik heb geen kinderen en weet ook niet hoe het op schoolpleinen gaat. Maar wat mij helpt is gewoon vriendelijk groeten en vragen hoe het gaat. Hoe vaker je het doet hoe makkelijker het gaat worden op den duur. Helpt bij mij ben ook verlegen en probeer zoveel mensen te groeten en hoe vaker ik ze tegenkom op den duur komt er een gesprekje. Wens je sterkte en gaat helemaal goedkomen.

Ranemian

17 april 2012 om 23:06

Misschien een keertje een kindje uit de klas van je zoon te spelen vragen? Dat moet dan wel via de moeder natuurlijk. Anders laat je het je zoontje eerst vragen. Dan komt die moeder vanzelf wel naar jou toe en dan is het eerste kontakt gelegd. Als je eenmaal één moeder kennis hebt gemaakt, komen er vast wel meer. Veel succes er mee.

Irma4876

17 april 2012 om 23:06

Als je het echt wil moet je het doen niet geprobeerd weet je dus niet zeker of het voor jouw goed is

Ingee1992

17 april 2012 om 23:14

hier had mijn moeder in ieder geval nooit last van, haha!

Chrissy422927

17 april 2012 om 23:16

Ik ben juist gaan helpen bij school, om zo beter geïnformeerd te worden door school en andere ouders komen hierdoor vanzelf bij mij. Hoef ik in ieder geval niet de eerste stap te zetten.