Artikel

In de armen van een narcist....

Familie

Narcisme...geen vrolijk onderwerp maar wel iets om aandacht aan te besteden.

.. ben jij de prinses waar de wereld om draait
... .. ben jij de ware liefde waar zo lang naar is gezocht
.. voel jij je veilig en beschermd
.. heb je iemand gevonden die jou helemaal begrijpt
.. is sex iets magisch, iets onuitputtelijks en energetisch
.. ben jij de liefste, de mooiste, de beste, de nummer 1
.. ga je inelkaar op, grenzen vervagen en je voelt je verbonden
.. heb je de liefde gevonden die je niet voor mogelijk hield

In de klauwen van een narcist…
.. ben je vergeten wat jij belangrijk vindt
.. ga je bij vlagen aan jezelf twijfelen
.. krijg je te horen wat er niet deugt aan je en waar je aan moet werken
.. praat je alles wat hij doet goed, steeds maar weer
.. verberg je je gevoelens en vermoedens omdat je het niet kunt geloven
.. word je steeds kleiner en onzekerder
.. verlies je langzaam het contact met je omgeving, familie en vrienden
.. verander je langzaam van persoonlijkheid
.. loop je op je tenen om zijn ‘donkere’ kant niet wakker te maken
.. verleg je je eigen grenzen steeds verder
.. zet je een masker van ‘gelukkig zijn’ op terwijl je van binnen verscheurd wordt door pijn, verdriet en twijfel

In de ban van een narcist….
.. ben je overgeleverd aan zijn grillen
.. weet je niet meer dat het ook anders kan
.. ga je steeds weer terug, in de hoop dat het beter wordt
.. word je leeggezogen, gemanipuleerd en gebruikt
.. durf je de waarheid niet meer te delen met je naasten
.. twijfel je aan alles wat je denkt of voelt
.. geef je jezelf op en laat je je leven
.. blijf je geloven in de mooie woorden die steeds spaarzamer worden

De narcist….
Als je hem leert kennen val je voor de charmante buitenkant, de mooie woorden, het speciale gevoel en je gelooft dat dit waar is. Het is echter een masker waarachter boosheid, angst, onzekerheid en leugens zich verbergen.
Pas op de dag dat je echt achter het masker hebt kunnen kijken, begin je terug te keren naar jezelf. Er is niemand die dat voor je kan doen, het is iets wat je op eigen kracht moet doen, pas dan ben je sterk genoeg om niet terug te vallen.
Soms, als je geluk hebt, is dat na een paar maanden. Ben je minder fortuinlijk, dan kan het jaren duren voor je door hebt waar je in bent belandt.
De handen leken soms liever, maar de klauwen werden scherper en de ban sloot zich….tot het moment dat je wakker werd en het niet langer pikte.
Be Free!

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

22 Reacties

mobie

29 januari 2013 om 18:47

niets ontzient zijn ze, bikkelhard en ze kunnen liegen alsof het gedrukt staat. Weten jullie of er een behandeling voor is? Hij mankeert immers niets. En dan hoe krijg je hem zover dat ie onder behandeling gaat?

chantal79

14 augustus 2012 om 16:20

lijkt me eerder een psychische stoornis of borderliner.Of is in zijn jeugd strond verwent geweest en zet door jou te manipuleren alles naar zijn hand

Marianka8650

13 november 2012 om 09:55

Was dat een reactie op mijn verhaal?
Hij is eerder in zijn jeugd verwaarloosd. Zijn vader leefde voor zichzelf, wilde ook geen kinderen maar gaf toe om zijn vrouw een plezier te doen "Maar de kinderen zijn dan wel jouw zorg!"
Zijn moeder leefde voor haar man. Ze zegt wel eens "Als ik moest kiezen tussen mijn man of mijn kinderen, koos ik voor mijn man. Want je kinderen gaan van je af.." Betreffende man is al 15 jaar dood hoor, ze heeft allang een nieuwe relatie maar oh, wat was haar man een perfecte kerel/echtgenoot/vader. (NOT! Zoals ik de andere verhalen ken).
Zijn ouders hebben heus wel hun best gedaan hoor, om de kinderen goed op te voeden maar ze vonden zichzelf iets belangrijker dan de kinderen.
De symptomen van Borderline komen veelal niet overeen. Toch meer de narcistische en/of autistische symptomen.
Ik ken veel mensen die hem echt heel erg lief vinden hoor. Dan berichten ze hem met "dag lief mens!" of geven een knuffel als ze hem zien. Dan denk ik "Je moest eens weten hoe hij echt is.." Niet dat hij het niet meent om tegen die mensen aardig te zijn, dat meent hij heus wel, maar oh, als iemand zijn ware gezicht zou zien, dat zou hij verschrikkelijk vinden!

Marianka8650

14 augustus 2012 om 16:07

Ik twijfel nog. Is hij een narcist of een autist? Hij heeft overeenkomsten met beide stoornissen. Hij heeft geen moeite met contacten leggen, dat doet hij juist heel veel en iedereen vindt hem ook altijd aardig. (Dat is hij verder ook wel hoor). Maar hij heeft wel communicatieproblemen, begrijpt mensen vaak verkeerd, snapt een citaat niet, vat alles letterlijk op en begrijpt veel spreekwoorden en gezegden niet. Door die communicatie problemen is er veel ruzie geweest tussen ons. De laatste tijd denk ik dat hij meer narcistisch is dan autistisch. Super charmant, wil alles wel voor iedereen regelen (zodat men hem aardig vindt) (alhoewel die reden uiteraard ontkent), heeft veel gelogen en bedrogen, hij lacht veel te vaak en te nep (dat zie je op een gegeven moment) en is roekeloos en ziet geen gevaar. Hij wil zich uiteraard niet laten testen, dat begrijp je. Maar ik voel me wel vrij en ben super zelfverzekerd. Ik leef mijn eigen leven en als hij mee wil doen, prima.

Marianka8650

14 augustus 2012 om 16:13

Wil hij dat niet, ook prima. Ik ben gelukkig (ok, niet echt in mijn relatie, dat kon beter, maar wel met mijn leven). Hij is de hele week van huis en ik moet zeggen, dat scheelt enorm.
Hij heeft altijd gelijk en maakt weinig fouten. Doet het op FB voorkomen alsof hij het heerlijk heeft op zijn werk maar feitelijk baalt hij van zijn werk. Anderen moeten natuurlijk denken dat hij het zo lekker heeft daar waar hij zit, in de warme zon op een terrasje met een wijntje o.i.d. Tegen mij zegt hij altijd "Jullie denken dat het zo heerlijk is als je mijn werk zou doen. Maar dat is niet zo hoor!"

Citaat: "De buitenkant, de façade van het grandioze ik, moet dus in stand gehouden worden. Omdat deze onecht is, is voortdurend bevestiging nodig door anderen. Deze bevestiging echter is niet een bevestiging van het echte innerlijke ik en houdt dus maar kort stand. Dus is nieuwe bevestiging steeds weer nodig". Precies mijn man... Volgens hem niet, uiteraard.. ;)

Lucky Me

28 juli 2012 om 09:33

Wow, één en al herkenning.... Ik heb een jaar lang een relatie met zo'n man gehad. Ik kan nog steeds niet begrijpen hoe alles heeft kunnen lopen zoals het gelopen is, maar weet wel dat het bij hem ligt. Ik vond het lastig om weer een nieuwe relatie te beginnen. Maar ik heb nu een hele lieve vriend, waar ik gewoon een ontspannen leven mee kan leiden.... een wereld van verschil met een jaar geleden.

tineke5728

26 juli 2012 om 21:44

Is het niet zo, dat als je met iemand een relatie begint, je er zelf bij bent? Ik weet wel dat het zo automatisch is voor een vrouw om toe te geven, zeker als er kinderen komen. Vaak is het dan de man die alle kanten uitgaat, maar laten we dit zelf niet toe? Ook in de maatschappij hebben de mannen hun voorrechten en als wij daarop reageren omdat wij ook rechten hebben, word er vaak gereageerd van wat wil jij nou? Kinderen en het huishouden zijn toch voor de vrouw, vaak kom je er te laat achter dat je jezelf totaal weggecijferd hebt en als je dan reageert is het blijkbaar heel moeilijk voor de man om te kunnen zeggen je hebt gelijk, nu ben jij aan de beurt. Zij willen daar niets voor opofferen.Blijkbaar zijn wij te stom om voor ons zelf op te komen!

Jada♥

27 juli 2012 om 11:02

Narcisme is echt iets heel anders dan dat jij hier schetst!

♥Lizzy♥

30 juli 2012 om 08:45

Euhm...Je weet duidelijk niet wat een narcist is...Wat je zegt vind ik nergens op slaan eerlijk gezegt...Daarbij offert mijn man zich genoeg op voor mij en de kids! Maar dit heeft totaal NIKS met narcisme te maken hoor!

Marianka8650

20 augustus 2012 om 09:09

Je begint een relatie met een charmante, vriendelijke, liefdevolle, complimenteuze man die je op een voetstuk plaatst en tot over z'n oren verliefd op je is (en vice versa). Later, wanneer je samenwoont, getrouwd bent of kinderen hebt, kom je erachter dat het een narcist is, dat het een masker is die hij op had gezet en dat hij anders is dan hij in het begin voordeed te zijn. Ik ben hier pas na jaren achter gekomen, althans toen had ik echt door dat het om een narcist ging. Hij is nog steeds wel goed voor me hoor, maar géén charmante, liefdevolle, begripvolle man zoals ik in de beginjaren dacht (en iedereen om ons heen nu nog steeds denkt, want oooww.. Stel je voor dat iemand zijn ware gezicht ziet...)
Dus idd, ik denk niet dat je überhaupt weet waar je over schrijft...

Aggi

26 juli 2012 om 08:20

Ik ben blij dat ik zulke type niet ken je ziet maar aan de buiten kant zie je hat niet dus altijd arlet blijfen.

fenna-damien-ma...

25 juli 2012 om 16:19

doet me beetje denken aan de man van me moeder :s

Angelique0605

25 juli 2012 om 10:13

Wow. Het woord Narcist kende ik wel, maar niet op deze manier. De kenmerken doen me trouwens ook wel denken aan het leven met een alcoholist.

Jada♥

27 juli 2012 om 11:12

Veel narcisten hebben een verslaving!

fairy tail

25 juli 2012 om 08:08

Mijn zwager heeft een relatie gehad met een narcist. Het heeft een hele tijd geduurd voordat hij dat zelf in de gaten had. gelukkig heeft hij nu een schat van een vriendin. Eentje die hem die nare tijd heeft doen vergeten.

bianca8476

24 juli 2012 om 23:46

Mijn vriendin had ook zo'n relatie,nu heeft ze eindelijk de kracht gevonden om er mee te stoppen maar het viel niet mee om hem de deur uit te krijgen!Ze krijgt beetje bij beetje haar zelf vertrouwen weer terug!

alexandra025520

24 juli 2012 om 17:43

Heel herkenbaar. Heb ruim 5 jaar een relatie gehad met een narcist. Na het een paar keer uitgemaakt te hebben en weer bij hem teug gekomen te zijn heb ik vier jaar geleden de knoop definitief doorgehakt. Twee jaar geleden leerde ik mijn huidige vriend kennen. Ik besef nu eigenlijk pas wat ik al die jaren gemist heb.

♥Lizzy♥

24 juli 2012 om 16:09

Een vriendin in Nederland van mij is getrouwd geweest met een narcist...vreselijk was dat! Had ook vergaande gevolgen en ze was helemaal zichzelf kwijt...Ik herken dit ook helemaal als ik aan haar situatie denk...Gelukkig is ze nu opnieuw getrouwd met een lieve man die van haar houdt en haar stimuleerd zodat ze zelf tot bloei komt en het beste in haar naar boven komt, zo zou het moeten!

♥Lizzy♥

24 juli 2012 om 16:23

Ze is trouwens niet van hem gescheiden, hij is overleden op hun vakantie in Oostenrijk in 2007...En toch merkte ik in haar verdriet ook een soort van...opluchting...ofzo...Ze was echt verstrikt of gevangen in een web. Nu is ze echt opengebloeit!

Jada♥

24 juli 2012 om 15:55

Mijn lief z'n moeder is narcist en dat heeft vergaande consequenties gehad en er is niet mee om te gaan. He is free!

stilte1440

24 juli 2012 om 15:44

blij voor jou,dat je op tijd wakker bent geworden.dit zal echt als een volledige bevrijding voelen.nu eerst de tijd nemen om te zorgen dat je weer mens wordt.je hoeft nooit meer terug naar wat is geweest.veel geluk voor jezelf in de toekomst