Hoe doe je het ?

Ik weet dat ik ze los moet laten. Hun eigen fouten laten maken. Alles zelf laten ontdekken. Maar ik wil ze zo graag beschermen. (voor die boze lelijke wereld)

Loslaten en toch beschermen

Ik zal echt niet de enige moeder zijn die dit moeilijk vind, ook niet de eerste en zeker niet de laatste.
Maar omdat ik hier vaak steun en tips krijg van jullie, lucht ik mijn hart wederom op deze site.

Opvoeding

Je voed je kind, samen met je partner naar eigen ideeen op. Je probeert je kind het verschil te leren tussen goed en kwaad. Op tv hebben wij altijd opgelet dat ze zoveel mogelijk educatiefs zagen en vooral dat het taalgebruik binnen onze grenzen viel. Vriendjes en vriendinnetjes hebben wij nooit verboden, maar wel uitgelegd dat er bij andere mensen andere regels gelden. En dat wij vinden dat het op onze manier gaat..en anderen vinden iets anders. Dat respecteren wij en dat proberen wij onze kinderen ook bij te brengen.

Loslaten

Op elke leeftijd is er wel een vorm van loslaten. Voor het eerst buiten op straat, voor het eerst mee zwemmen met een vriendin en haar moeder, voor het eerst alleen naar de stad. Telkens vond ik het moeilijk, maar telkens ook besefte ik me dat het beter voor mijn dochter was . Ik heb 4 kinderen, maar dit gaat voornamelijk over de oudste. Zij is nu bijna 10. Maar doordat ik mij 10 jaar lang heb laten beinvloeden door wat ik dacht een vriendin, heb ik mijn dochter al heel vroeg bijvoorbeeld naar de stad laten gaan. Op haar 8e deed ze dit al met haar 9-jarig vriendinnetje.

Als je zo'n grens gepasseerd bent, kun je daarna niet meer zeggen; ik zat fout, je bent er toch nog veel te jong voor: het mag niet meer. Helemaal omdat zij heeft laten zien (keer op keer) dat zij wijs genoeg is hiervoor en dat zij heeft laten zien om de verantwoordelijkheid te kunnen dragen.
Ook weet ik bij haar zeker dat zij heel goed het verschil weet tussen goed en fout !

Zelf laten ontdekken

Ik heb in mijn jaren veel meegemaakt en ben nogal sceptisch geworden en heel voorzichtig met dingen en mensen. En nog blijkt het weleens dat ook ik niet goed uitkijk, me vergis in situaties of mensen.
Zelf was ik op mijn 14e / 15e nogal naief en heb toen meer meegemaakt dan ik in mijn onschuld kon verwerken.
Mijn dochter is nu al niet meer zo naief als ik toen was. Zij krijgt nu al veel van de wereld mee. Mede omdat ik bang ben dat zij het ander sook net zo zwaar krijgt over een paar jaar. Maar ik probeer haar ook te beschermen.
En dit vind ik moeilijk ...

waar ligt de grens ?

Waar ligt de grens tussen je kind beschermen, je kind verstikken en je kind het zelf laten utizoeken ? Ik wil haar zo graag zoveel vertellen. Dingen die ik niet wist toen ik de grote boze wereld in stapte. Maar ik wil van haar ook geen verbitterde vrouw maken (om het maar even cru uit te drukken). Ze is kind en moet kind blijven en het op haar kind-manier ontdekken,.......toch ?????????

Alle tips, raad, advies is welkom.
Dankjewel alvast !