Contacten

Me-time

Contactgestoord? Ik heb in der loop der jaren veel vrienden, vriendinnen, kennissen, e.d. gehad. Als ze mij nodig zijn ben ik er voor 200%. Zelf neem ik weinig tot geen initiatief om contact te zoeken! Ik voel me eigenlijk maar bij 3 personen op mijn gemak (dat ik mijzelf kan zijn) en dat is mijn man, dochter en goede kennis. Zij nemen mij zoals ik ben en hebben waardering voor mij! Ik wantrouw iedereen, ga altijd van het slechte uit! Als ik vrienden, buren, e.d. niet meer zou zien dan doet mij dit niks! Ik mis ze dan ook niet!Als mijn ouders op vakantie gaan ben ik blij, komen ze weer thuis dan ben ik chagarijnig!Ik vraag me nu af of ik wel normaal ben? Ik heb geen vrienden, zoek ze ook niet op of ze bellen mij en dan ben ik er voor 200% voor hun. Ik ben gewoon te moe! wil rust. Waar heb ik toch last van? Herkent iemand dit? Hoe komt het dat het mij niets doet als mensen niks meer van zich laten horen? Waarom ben ik blij als iedereen op vakantie is of dat we zelf op vakantie zijn! Ik begrijp mezelf niet zo goed meer!

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

18 Reacties

Ranemian

21 augustus 2012 om 19:21

Ja ik herken het. Kijk eens op de site van Psyq, misschien dat je daar iets tegenkomt waarin je jezelf herkent.

-L-

21 augustus 2012 om 13:07

echte vriendschappen zijn zeldzaam ;) ik heb ook maar een paar mensen bij wie ik mezelf kan zijn. als je maar gelukkig bent, dat lijkt me het belangrijkste. als jij kan leven met jouw keuzes, wat boeit het dan wat anderen daarvan vinden? succes!

Anne72

20 augustus 2012 om 18:55

Iedereen is anders en heeft andere behoeftes. Lijkt me niet verkeerd. Wil je rust, geef dit dan aan. Je hoeft er niet voor 200% te zijn, 80% is soms ook ruim voldoende hoor. Niet iedereen heeft zin in 360 Facebookvrienden!!! Hou contact met de vrienden die je hebt; bel eens uit jezelf op, stuur eens een kaartje. En verder gewoon lekker jezelf blijven lijkt me.

annemarie10

20 augustus 2012 om 15:56

Je schrijft dat je te moe bent en rust wilt. Okee dan ga je dat vanaf nu ook nemen. Trek je alsjeblieft niets aan van de omgeving met àl die kennissen en àl die feesten en àl die vrienden. Jij moet doen waar jij je goed bij voelt. Het is tenslotte jouw leven!

Pruk

20 augustus 2012 om 09:53

Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is

tollina renee50...

20 augustus 2012 om 09:41

Ik heb mn werk, sport 5x in de week heb daar nieuwe mensen ontmoet, praatje, een bakkie en luisterend oor, en als ik vrijdags of zaterdags uitga kom ik groepje tegen waar ik vaak ff lekker bij ga zitten, zelfs bij wildvreemde, blijf wel mezelf verder, en heb wel 1 goede vriendin, maar ja iedereen is met zichzelf bezig, t is niet meer zoals vroeger, en ik vind t ook helemaal niet erg, mensen kunnen je maken of kraken, ik als single heb vaak meegemaakt dat ik wel s mensen uitnodigde maar dat ze niet kwamen opdagen/afbellen al helemaal niet, omdat t blijkbaar ongezellig is als je alleen woont, of helemaal niet meetelt.

Liezelotje

20 augustus 2012 om 05:02

Ik herken dit ook wel een beetje. Ik heb helemaal geen vriendinnen en mis ze ook niet. Ik heb een hele lieve zus en we kunnen goed met onze broer en schoonzus opschieten. Voor de rest vind ik dat wel genoeg. Als er andere mensen op bezoek komen ben ik alleen maar zenuwachtig en onzeker over mijn eigen huis en kan ik alleen maar opgelucht ademhalen als ze weer weg gaan. Ik voel me ook vaak vreemd en denkt soms dat ik tekortschiet naar mn man om niet veel 'vrienden' uit te nodigen maar die vind het ook wel best zo. Wij zijn gewoon liever op onszelf. Heerlijk samen een filmpje kijken ofzo. Maar als ik soms hoor of lees via social media dat iemand een etentje heeft gegeven of een gezellig avondje met een hoop vrienden dan voel ik wel eens een steekje van, dat wil ik ook gewoon kunnen en durven. Maar ach. Zonder ben ik ook gelukkig.

Maron1962

20 augustus 2012 om 09:41

Het is vaak de omgeving die je onzeker maakt over je eigen functioneren, dan ga je denken dat je socialer moet zijn en dat het niet normaal is. Het is niet alleen een kwestie van durven of kunnen, het is een keuze die je voor jezelf maakt.

LadyS50

19 augustus 2012 om 22:54

als je het als een probleem ervaart zou je eens met je huisarts kunnen gaan praten en evt. een doorverwijzing vragen.

Cubaton

19 augustus 2012 om 21:46

Heb geen tips. Ik herken dit ook niet. Ik wens je veel suc6.

sunflowerbaby

19 augustus 2012 om 20:51

mijn dochter van 14 jaar heeft hier ook last van en ik weet me ook geen raad mee.is best wel vervelend hoor

Lief mereltje

19 augustus 2012 om 19:03

Vrienden komen en gaan,de familie blijft,dat is mijn ervaring,het valt altijd tegen om een langdurige vriendschap op te bouwen,mijn beste vriendin is een poes,dieren zijn onverwaardelijk en trouw.

Maron1962

19 augustus 2012 om 13:54

Ik herken het ook wel enigszins. Ik kies zelf de mensen uit waar ik iets mee wil ondernemen en wanneer. Ze zijn op 1 hand te tellen. Ik kan me enorm ergeren aan mensen die aan 1 stuk door praten en zichzelf ophemelen, daar wil ik al helemaal geen contact mee. Ik geef er ook niet om als mensen om mij heen weg zijn (op mijn eigen bloedjes na dan) en heb geen last van als mensen mij niet opzoeken. Ik weet dat ik niet standaard ben maar heb er zelf geen last van. Ik ga er pas over denken als anderen mij er op wijzen dat het vreemd gedrag is, dan word ik pas ongelukkig.

annelies v

19 augustus 2012 om 12:35

Tja echte vrienden kan je meestal op een hand tellen.

zedna

19 augustus 2012 om 09:41

Ehm , ben jij mijn mandie dit schrijft??? want als i kdit zo lees zou hij dit met gemak kunne schrijven. Mijn man is ook A sosiaal, Als ik naar mijn of zijn familie gaat, gaat ik alleen met de kinderen, geen behoefte aan zegt hij dan, Hij houd ook geen contact, mits voor zijn werk. Mijn man is hooggevoelig net als ik en mijn oudste zoontje, wij hebben een maatschappelijk in huis gehad voor ons zoontje en die vertelde dat als er met hooggevoeligheid niet goed omgegaan word in de jeugd dat mensen niet weten wat ze er mee moeten en dus alle contacten vermijden zodat ze zo weinig mogelijk prikkels krijgen en dus zo min mogelijk emoties te verwerken krijgen.

Jada♥

19 augustus 2012 om 11:37

Ik weet er alles van!

Jada♥

19 augustus 2012 om 09:01

Het is allemaal goed wat je doet want je voelt je er in principe prima bij en is er niets aan de hand. Als je jezelf hierin niet meer begrijpt moet je actie ondernemen en eens met je huisarts gaan praten die kan je naar bepaalde instanties doorverwijzen. Succes!

bianca8476

18 augustus 2012 om 21:04

Ik denk dat je het heel goed met jezelf kunt vinden,dat heb ik namelijk ook wel em kan ook best goed alleen zijn,maar vriendschappen in je leven zijn ook heel belangrijk.Bel uit je zelf ook eens iemand op,want het is niet leuk voor je vrienden als het steeds maar van 1 kant moet komen.En ga ook eens iets ondernemen zoals een dagje uit met een vriendin of zo,dat hoeft niet iedere dag maar denk ook eens aan je zelf hoor!

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!