Klein leed

Me-time

Op het moment zie ik om mij heen veel mensen die elkaar het leven zuur maken. Waarom? Geen idee, zelf weten ze het waarschijnlijk ook niet

wat mensen elkaar aan kunnen doen

Als ik op mijn werk kijk, zie ik een en al onbegrip voor elkaar. De ene collega krijgt in deeltijd met een andere duo collega, een hogere functie en moet min of meer de groep waarin zij altijd heeft gewerkt gaan aansturen. Zij komt nogal dominant over, maar volgens haar duo collega is zij dat echt niet, en is zij juist onzeker en wil alles zo goed mogelijk doen. Dit stuit nogal eens op onbegrip bij de collega's en wordt uitgelegd als dominant, bemoeizuchtig betweterig en noem maar op aan negatieve benamingen. De duo collega heeft deze ervaring niet en wordt door de andere collega's naief genoemd en te meegaand. Een keer in de zoveel tijd is er ruzie tussen 1 persoon uit de groep met betreffende collega, daarna wordt er achter de rug door het hele team over haar geroddeld. zij heeft dit wel door en klaagt haar nood bij haar duo collega. De duo collega probeert haar uit te leggen dat zij haar houding beter wat kan veranderen, zodat zij minder overheersend overkomt. Zij slaat deze raad in de wind, en op haar beurt praat zij weer negatief over de collega's die onder haar werken en vertrouwt niet op hun capaciteiten. De duo collega die probeert te middelen is inmiddels overspannen aan het raken en valt bijna uit op het werk.

En dat was het nog niet

Mijn buren willen gaan verhuizen, zo vertelde zij gisteren aan mij, enkel en alleen om de reden dat zij zich doodgezwegen voelt (wat waarschijnlijk wel zo is) door een heleboel andere buren. Ik heb haar gevraagd hoe dat komt, maar zij weet dit niet. Heb ik haar het advies gegeven om eens vriendelijk te gaan informeren wat het probleem is, en of het misschien wel een misverstand kan zijn. Ik weet dat buurvrouw in kwestie het hart op de tong draagt, maar wat er ook gezegd is, volgens mij moet het uit te praten zijn. Beiden, ook buurman, vinden niet dat zij de eersten moeten zijn, want zij hebben uiteindelijk niets gedaan, de andere buren moeten de eersten zijn vinden zij. Maar gezien de situatie zal dit niet zo snel gebeuren, buurtjes ongelukkig, er wordt niets uitgesproken omdat zij absoluut niet willen vragen wat er aan de hand is. Dan denk ik, mensen het is toch zo eenvoudig, praat met elkaar, je zult zien dat alles op te lossen valt als je maar probeert begrip op te brengen voor elkaar en ook zo groot kunt zijn een keer sorry te zeggen als je buiten je boekje bent gegaan,dan zijn we allemaal veel gelukkiger. Is het dan echt zo moeilijk?

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

42 Reacties

tina1554

3 augustus 2012 om 15:07

Ja ik kan er over mee praten ik word sinds mijn scheiding in 2009 ook doodgezwegen en ik woon hier al 20! jaar,ik heb hier altyd met mijn gezin gewoond en ben in 2009 gescheiden en alleen gaan wonen hier, ik bn ook in 2009 enorm afgevallen 33 kilo in geen half jaar!maar sinds ik alleen woonde hier vielen steeds meer mensen om mij heen weg,ik hb ook te maken met en vervelende intimiderende buurman waar iedereen bang voor is, en de buren hebben allen zijn kant gekozen niemand heeft de moeite gedaan om mij bij te staan terwijl ik bijna 20 jr lang iedereen heb gesteund zo ik kon,na leugens ben ik mijn laatste steun en toeverlaat lieve buren ook kwijt nu ik heb alleen sporadisch contact met mijn buurvr naast me, maar het voelt klote om door iedereen zo slecht behandeld te worden ik heb niks misdaan nooit geroddeld of wat ook,mijn grootste steun is mijn ex en buurvr,aangezien ik een straatvrees heb is mijn leven meer hel dan leuk nu ik begrijp mensen niet ik bn gesch afgevallen ik snap t nie

reiki1

29 juli 2012 om 19:20

Hoe meer problemen of financiele zorgen de mensen hebben...kunnen ze ook minder van elkaar verdragen. En.de mensen luisteren niet meer naar elkaar

reiki1

29 juli 2012 om 19:20

Hoe meer problemen of financiele zorgen de mensen hebben...kunnen ze ook minder van elkaar verdragen. En.de mensen luisteren niet meer naar elkaar

Maron1962

29 juli 2012 om 21:19

Ook dat is waar, onze maatschappij werkt dergelijk gedrag ook in de hand.

Sandratski

30 juli 2012 om 10:17

1 keer posten is genoeg hoor ;-)

reiki1

29 juli 2012 om 19:20

Hoe meer problemen of financiele zorgen de mensen hebben...kunnen ze ook minder van elkaar verdragen. En.de mensen luisteren niet meer naar elkaar

reiki1

29 juli 2012 om 19:20

Hoe meer problemen of financiele zorgen de mensen hebben...kunnen ze ook minder van elkaar verdragen. En.de mensen luisteren niet meer naar elkaar

monika126

29 juli 2012 om 16:24

En wat als je je eigen handelen niet ziet,en maar stijfkoppig blijft!!Terwijl je toch heel veel mensen pijn hebt gedaan...Dat is hypocriet in mijn ogen!!!

Ton

29 juli 2012 om 16:35

Hoeveel mensen zullen wel hun eigen handelen zien? Ben al zo vaak bezeerd in mijn hele leven, maar ik blijf het goede in de mens zien. Dus wat is de definitie van hypocriet?

fairy tail

29 juli 2012 om 17:11

Het is natuurlijk ook best moeilijk om je eigen fouten toe te geven. Maar van je eigen fouten kun je toch leren? Ik zal mijn kop niet in het zand steken voor mijn eigen fouten. Ik heb dan liever dat ze het eerlijk tegen me zeggen. En dan niet op de krenkende manier. Zoiets kan ook netjes. Ik blijf ook altijd 'te' lang het goede in de mensen zien. Dan blijf ik de ander te lang de handen boven het hoofd houden. Wat dat betreft ben ik tegenwoordig erg blij met de mensenkennis van mijn man. Die doorziet erg snel het slechte in de mens. Al meerdere keren heeft hij me dus gewaarschuwd liever bij bepaalde mensen uit de buurt te blijven. Raad, waar ik dus tegenwoordig heel goed naar luister.

Essie24668

29 juli 2012 om 16:04

Ik kan niet tegen onrecht, als ik zie dat er stiekem gedaan wordt of oneerlijk gedaan wordt, dan kunnen ze op de kop staan, maar dan neem ik het wel voor degene op, waar iedereen tegen gekeerd is, voor de verkeerde reden. Ook kan ik niet tegen mensen, die altijd denken of vinden dat ze het erger hebben dan een ander. (heeft iemand reuma, dan heeft die ander in ene ook chronish last van de botten, of heeft iemand een puist, dan heeft diegene een kwaadaardige tumor ofzo). Daar wordt ik dus helemaal kriebbellig van. Ik ben niet iemand die d'r mond houd hoor. Maar zo iemand, negeer ik dus wel (voor ik iets zeg, dat niet door de mand kan). Dus er zijn natuurlijk verschillende redenen waardoor er een conflict kan ontstaan. Verder ben ik net Pipi Langkous, die doet ook d'r eigen zin. Je kan best rekening met elkaar houden, maar dat moet niet van een kant komen. Die tijd heb ik gehad.

Maron1962

1 augustus 2012 om 07:39

Dat doet me denken aan mijn eigen moeder, een bikkel. Ze heeft al bijna 50 jaar reuma, maar je hoort haar nooit klagen. 1 keer in de zoveel tijd gaat ze voor controle naar het ziekenhuis en komt ze heel veel "zielige" mensen tegen. Op een dag was er iemand die steen en been klaagde over haar eigen pijntjes en na een heel relaas kwam er achter aan, en ik heb al 2 jaar reuma! Waarop mijn moeder zei, ik weet wat je voelt, ik heb pas 50 jaar reuma. Die andere mevrouw viel bijna van haar stoel.

Colchester

29 juli 2012 om 13:00

Ik had waar ik vroeger woonde een buurvrouw en die wist van iedereen wel wat te vertellen, vaak helemaal niet waar omdat ze iets gezien had en dat dan verkeerd interprteerde. Het gebeurde wel eens dat iemand naar haar toe stapte en zei dat ze moest stoppen met die verhalen rond te bazuinen, maar daar bleef het dan ook bij. Zie je, deze buurvrouw had ook een aantal goede eigenschappen: als je hulp nodig had of een lift of er moest op je hond gepast worden of zo was zij altijd bereid om dat te doen. Wij hebben daar meer dan 25 jaar gewoond en zij woont daar nog steeds. En ik moet zeggen; voor mij is het beter om gewoon te zeggen wat er op je hart ligt - als het nodig is tenminste - dan om iemand dood te zwijgen en zodoende weg te pesten.

fairy tail

29 juli 2012 om 11:59

Het beste kun je zoiets toch uitpraten en vragen wat nu daadwerkelijk het 'probleem' is en hopen op betere tijden. Helaas zien mensen tegenwoordig van zichzelf niet meer dat ze fout bezig zijn en ze er een ander mee krenken. Ook niet als anderen ze dit al meerdere keren hebben gezegd. Vaak willen ze het niet eens horen. Ze hebben dan echt een plaat voor hun kop en blijven die ander kwetsen en terugkomen. Ook al heeft die ander een andere veilige omgeving gezocht. Niks zo gemakkelijk als stiekeme steken onder water te geven. Of precies op datgene terug te blijven komen waarvan je weet dat je de ander krenkt. In het verleden werd ik hier dan erg verdrietig van, maar tegenwoordig sta ik hier ver boven. Ik zou er dus zeer beslist niet voor gaan weglopen en/of verhuizen. Al helemaal niet als het huis en de omgeving me prima bevallen.

Joyce5806

29 juli 2012 om 11:04

Pfffffff..zo'n dingen zijn niet aan mij besteed.

Letty

29 juli 2012 om 08:25

De grote vraag is waarom we allemaal moeten voldoen aan het beeld dat de ander graag van ons heeft? Accepteer elkaar zoals je bent mits dit binnen de fatsoensnormen blijf natuurlijk. Je zult altijd mensen hebben die hard praten, die teveel praten, die alles maar zeggen wat hun voor de mond komt. Die je onbedoeld zullen kwetsen, maar die ook weer fantastisch voor je klaar kunnen staan in nood. Inderdaad praat problemen uit en weer eerlijk. Als iemand die het hart op de tong draagt iets zegt wat mij kwetst, dan zeg ik AUW. Meestal blijkt dan dat die persoon helemaal niet eens aan jou dacht toen hij of zij dat zei maar aan een heel andere situatie. Verder zul je moeten accepteren van beide kanten dat er altijd mensen zijn die beter liggen en mensen die je minder of helemaal niet liggen. Is dat erg? Nee, waarom, accepteer het alleen en hou het contact met de mensen die je minder of helemaal niet liggen oppervlakkig en kort.

Ton

29 juli 2012 om 16:47

Heel mooi gezegd Letty.

Maron1962

29 juli 2012 om 21:17

Persoonlijk veroordeel ik echt nooit iemand, sommige mensen kunnen je wel een onaangenaam gevoel geven, maar je kunt er voor kiezen alleen te groeten en verder niets. Helaas ben ik zelf vaak aan commentaar onderhevig en dat vind ik jammer, ik zou willen dat iedereen maar de helft zo verdraagzaam zou zijn als ik, dat zou al veel schelen.

ineke4151842

29 juli 2012 om 07:35

áls ik fout zit, geef ik het toe (dit wordt door mensen bevestigd, dat ik dat doe). Maar als ik pertinent weet dat dat niet het geval is, ga ik écht niet weg en houd mijn been stijf.