Artikel

Auw, galstenen

In 2010 werd voor een plotstelinge uitbraak van mijn ziekte, o.a. een echo van mijn buik gemaakt. Daarop zagen ze dat ik galstenen had. Op dat moment had ik totaal geen last daarvan, maar tegenwoordig helaas wel.

Tegenwoordig heb ik regelmatig last van mijn galstenen. 's nachts wordt ik plots wakker van de pijn en een uur lang kan ik alleen maar kronkelen van de pijn. Van mijn huisarts heb ik Diclofenac gekregen, voor een aanval. Helaas duurt het een minuut of 20 totdat ze werken, dus ik moet die tijd door de pijn heen. Als ik er teveel last van zou krijgen, kon ik de galblaas laten verwijderen. Gisteren kreeg ik plotseling weer een aanval, en een heftige. Ik was net de tanden van de kinderen aan het poetsen toen het toesloeg. Ik kon niets meer, niet meer goed denken, alleen maar bewegen om een goede houding te vinden. De kinderen keken me met grote ogen aan. Met pijn en moeite wrong ik een lach op mijn gezicht en zei dat ik een beetje buikpijn had en dat het zo weer over was. Mijn vriend heeft toen snel de kinderen in bed gelegd. Ik kroop letterlijk over de grond van de pijn. (bewegingsdrang is typisch hiervoor) En kroop onder de warme douche, in de hoop dat het minder werd hiervan. Op handen en knieen heb ik in de badkuip gelegen, totdat het eindelijk wat minder was. Ik denk dat nu het punt is gekomen om te beslissen om de galblaas te laten verwijderen. Deze aanval was heel plotseling en hevig. Wat als het gebeurt achter het stuur? Of als ik alleen ben met de kinderen? Of op het werk? Heeft iemand van jullie ervaring met het verwijderen van de galblaas?

Wil je reageren op dit bericht? Schrijf je nu in!

14 Reacties

sinbad

18 augustus 2012 om 11:56

Inmiddels is het alweer 10 jaar geleden dat de galblaas is verwijderd. Ik was dolblij dat ik van die helse pijnen af was. Operatie stelde niet veel voor en het herstel is bij iedereen anders. Bij heeft het ongeveer een weekje geduurd. Suc6 ermee!!

ma1234

15 augustus 2012 om 21:34

Bij mij is 12jaar geleden m'n galblaas verwijderd. geen spijt,heerlijk als je geen aanvallen meer heb. Niet twijfelen maar doen. Ik vond de aanvallen erger als het herstel na de operatie. sterkte

annekejh

15 augustus 2012 om 17:03

ik ken nu 3 mensen waar bij de galblaas is verwijderd, bij mijn schoonzusje gisteren dus daar kan ik nog weinig bvan zeggen, maar bij de andere 2 was het zo gepiept en ze zijn af van die vreselijke galaanvallen! Ik zou het doen als ik je was, beter eruit en zonder angst en pijn verder dan steeds in angst van wat als..... Sterkte!

Aggi

15 augustus 2012 om 11:21

Ik weet wat het ishet is al weereen poosje geleden ik was heel b;ij dat ik werd geopereerd ,en ben er zo van opgeknapteen weekje rustig aan en dan huppelde ik weer .inachtje in het zieken huis .wel opletten met chocola en vet koffie niet teveel en verder eet ik weer alles. maar ja ik had geen kinderen meer thuis dus je zult een beetje hulp moeten hebben.

Letty

15 augustus 2012 om 11:05

Ja, bij mij is hij ook verwijderd. Zo snel mogelijk laten doen. Waarom jezelf zo pijnigen?

Rietje16

14 augustus 2012 om 23:15

onze dochter had steeds aanvallen is verschillende keren onderzocht bleek het uiteindelijk galstenen te zijn,vorig jaar zijn ze via een kijkoperatie verwijderd,ze is blij dat die vreselijke aanvallen verlost is,heel soms is er een kleine steek in de buik,maar ze kan alles weer eten en niet bang meer voor die aanvallen.

roesta

14 augustus 2012 om 08:46

ook bij mij zijn er galstenen verwijderd, de mijne was zo groot als een paaseitje. en ooow wat een hel die pijn. tuurlijk is de operatie geen pretje maar ben heel blij dat ze eruit zijn. sterkte!!!

pico

13 augustus 2012 om 18:29

Ik heb ook geen galblaas meer is enkele jaren geleden verwijderd ook ik had onhoudbare pijnen...deze operatie (3 sneetjes)valt best mee alleen na de operatie blijf je lang een opgezette buik houden vanwege de lucht die ze in de buikholte spuiten dan kunnen ze het beter zien. Alleen bij mij zaten de stenen al in de galwegen en die moesten er eerst uit dat word met een endoscpische slang door de keel gebracht en dat is geeeeen pretje.

doblin

13 augustus 2012 om 17:34

Mijn man zat in het zelfde schuitje als jij, hij is nog iedere dag blij dat hij ze kwijt is . Hij kan nu alles weer eten want dat kon hij niet meer zonder een aanval te krijgen , hij leefde op kip en rijst . Hij heeft een paar gaatjes in zijn buik en was met een dag thuis , het heeft wel even geduurd voor dat hij weer normaal kon funtioneren omdat ze wat gal in de wond hadden gelekt maar met een goede pijnstiller ging het wel . Na 14 dagen is hij weer gaan werken. Succes met je beslissing maar wacht niet te lang zou ik zeggen .

blik

13 augustus 2012 om 14:03

Een kennisje van mij is er verleden week aan geholpen. Moest ´s morgens nuchter komen , werd na de voorbereiding geholpen en moest ´s avonds weer naar huis. Ze moest wel thuis pijnstillers slikken maar maakt het nu weer redelijk. Ze had twee minuscule sneetjes in haar buik, die zijn nu weer dicht. Mijn zoon is een paar jaar terug geholpen, zelfde manier, maar hij moest toen een paar dagen blijven, nu mag je daar ook binnen een dag naar huis. Allebei zijn ze er enorm van opgeknapt. Ik hoop dat jij ook spoedig van je pijn, en je stenen, verlost zult zijn. Sterkte!!

Rachel2355

13 augustus 2012 om 14:06

Bedankt voor je reactie. De enige reden waarom ik nog twijfel, is het herstel. Mijn schoonzusje heeft er een week over gedaan, een collega 2 maanden....

♥ Black-Lady ...

13 augustus 2012 om 15:08

Tja je moet nooit van een ander z'n herstel uitgaan!Ieder is verschillend maar het blijft een relatief kleine ingreep.Maar je kan later wel veranderingen van je voedsel misschien krijgen.Bepaalde dingen niet meer verdragen of dat het een andere uitwerking op je darmen gaat krijgen omdat je galblaas je voedsel niet meer zuiverd.Dat geld alléén trouwens als héél je galblaas wordt verwijderd,bij alléén de stenen zul je er verders niks van merken.